Utah

Utah
	Als we op weg gaan naar Bryce Canyon stoppen we in het Coral Pink Sand Dunes State Park. We begrijpen ineens waarom we onderweg zo veel auto's zagen rijden met daarachter een buggy. In Amerika wordt veel gecrosst met die dingen in de duinen. Maar ja, waar haal je nou duinen vandaan? In dit park liggen ze dus. Vraag ons niet hoe ze er komen, want ze beginnen ineens en ze houden er op een gegeven moment ook ineens weer mee op. De structuur van het zand is erg los, waardoor je met gemak tot je knieën er in weg zakt.	Een buggy in actie

Al toerend door Amerika val je echt van de ene verbazing in de andere. Zonder overdrijven kunnen we stellen, dat Bryce Canyon zeker zo veel indruk op ons heeft gemaakt als de Grand Canyon. De rand van deze canyon ligt op het Paunsaugunt Plateau, een hoogvlakte op 2500 tot 2800 meter. Het kan daar behoorlijk afkoelen tijdens buien en dat maakten we dan ook mee: - 5° C met sneeuw.

Eigenlijk is het geen canyon, maar een bassin in de vorm van een hoefijzer, waarvan de wanden uit zestig lagen kalksteen bestaan met alle denkbare nuances van de tinten roze en wit. Dertien panorama's zijn als zodanig aangegeven en in het park bevindt zich een campground. Eerst rijden we enkele uitzichtpunten af en we besluiten de volgende dag één van de aangegeven trails te lopen.

Deze opnamen geven slechts enigszins weer hoe Bryce er uit ziet, want de grootte en de diepte komt op een foto nou eenmaal niet tot z'n recht.

Klik ze in ieder geval even aan om ze te vergroten.

Van boven naar beneden zien we:

Sunset point

Sunrise point

Natural Bridge

Knabbel of Babbel

En dan nog even een wandeling van een halve dag beneden langs.