Nevada

	Als we de staat Nevada binnen rijden vallen ons direct de grote reclameborden op langs de weg. Je kunt lid worden van de golfclub voor een bedrag van maar liefst $ 110.000. Dat is voor een jaar en incl. een mobil home of vakantiehuisje.
Las Vegas ligt in een woestijn. Voordat je de stad in rijdt en zodra je de stad uit bent zie je voor zover je kunt kijken alleen maar zand. Als we in Death Valley aankomen bestaat de grond uit versteend zand. Het doet hier absoluut niet onder voor een maanlandschap.		Las Vegas Deze plek op aarde is een verhaal apart. Eén groot circus, waar men nog nooit van energiebezuiniging heeft gehoord. We lopen The Strip heen en weer en doen daar bijna zeven uur over. Je kijkt je ogen uit. We hebben niet 1 dollar verloren (en ook niet gewonnen) en vinden het leuk om het gezien te hebben.	Las Vegas overdag en Las Vegas 's nachts is een wereld van verschil. Dit is de spacetower met onderin uiteraard de nodige speelzalen en bovenop het grote restaurant met daar weer bovenop een grote achtbaan. Links van de woorden Las Vegas is een terrein voor campers, waar je voor $ 18 kunt overnachten.

Negatieve punten

Als er positieve punten zijn, kunnen er ook negatieve zijn. We moeten ze echter wel zoeken. Zoals gezegd voelden we ons niet zo happy in San Diego, maar dat was snel opgelost. Of is dan misschien een negatief punt, dat we elke dag aan de pomp stonden. Als je je realiseert, dat er een groot stuk rijcomfort tegenover staat, valt ook dat wel weer mee. Of is dat het feit, dat de reis een kruiwagen vol geld heeft gekost een negatief punt? Ach nee, ook dat niet. Het betekent immers, dat je het geld er voor over hebt gehad en dat je een geweldige reiservaring erbij hebt, waar je weer een lange tijd op kunt teren.

Om er dan toch één te verzinnen: het enige echte negatieve punt was, dat de vakantie na vier weken er op zat en dat we weer aan het werk moesten. Met andere woorden: het had van ons nog wel even mogen duren!

We pakken een klein stukje van Death Valley mee, wat eigenlijk niet is toegestaan vanwege de extreme hitte (50º C), maar we willen de sfeer van de dorre droge onafzienbare vlakte toch even proeven. Het is hier mooi van lelijkheid. Je zou het niet zeggen, maar we staan hier op een camping. Een radiospecial over Elvis Presley maakt alles echt compleet.

We bezoeken de Hot Creek. Daar borrelt in het koude bergwater het hete water uit de bodem omhoog. Het is zo warm, dat je het er niet eens lang in uit houdt. Dan komen we bij het Mono Lake, waarvan het zoutgehalte 2,5 x zo hoog is als dat van de zee. De ruige tufstenen rotsformaties komen door de opwaartse druk boven de waterspiegel uit.