Teksten en fotografie Rob Klute © Elze Klute 2001-2025
Camp on Tour
De unieke Kvarken-archipel is het enige natuurlijke werelderfgoed
van Finland op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Samen met de
Zweedse Hoge Kust is de Kvarken-archipel de beste plek ter
wereld om het fenomeen van landopheffing door de laatste ijstijd
te ervaren en begrijpen.
Altijd blijven opletten. De
waarschuwingsborden
staan er niet voor niets.
In dit gebied kun je op een unieke manier de effecten zien van de
landopheffing die door de ijstijd werd veroorzaakt. De zware, tot
wel 3 kilometer dikke ijskap drukte de aardkorst omlaag, waardoor
het land vandaag de dag nog steeds omhoog komt en zijn
vroegere positie bereikt.
Het bijzondere natuurgebied de Kvarken-archipel begint als je de Replotbrug oversteekt. Dit is meteen ook de
langste brug van heel Finland.
Vanaf de parkeerplaats in de haven van Svedjehamn
maken we de wandeling Bodvattnet runt, een natuurpad
van ongeveer 4 km. Ook hier zie je verhoogde stroken
grond. Door het omhoog komen van het land raakten in
de loop der eeuwen steeds meer plekken, die vroeger
een open verbinding met de zee hadden, die verbinding
kwijt. Soms staat er nog wel water, maar dat is niet meer
diep genoeg om te varen.
Bij uitkijktoren Saltkaret (het zoutvat) zie je van bovenaf hoe
allemaal parallelle landstroken uit het water omhoog zijn
gekomen. Eerst verschijnt er dan één steen, dan nog één en
nog één, allemaal in een rijtje. Uiteindelijk groeit dat uit tot één
langgerekte strook en begint tussen de stenen riet te groeien.
Langzaam verandert het gebied tussen de rotsen in een soort
moeras, er komt gras en uiteindelijk beginnen er bomen te
groeien. Je kunt dus ook aan de begroeiing zien hoe lang een
stuk land al boven water is.
Het bijzonderste plekje van de wandeling is toch wel
Bodback, de oude vissershaven van Björkö. Ooit waren
dit boothuizen van waaruit de vissers zo de zee op
konden varen. Nu staat er alleen nog wat heel ondiep
water voor hun deuren.
In 1900 was een tabaksfabriek Strengberg de grootste
werkgever. De fabriek sloot in 1998, maar het industriële
gebouw en de klokvormige bol op het dak zijn nog steeds
één van de symbolen van Jakobstad.
Jakobstad/Pietasaari
Het historische stadhuis (Zweeds: Jakobstads rådhus ,
Fins: Pietarsaaren raatihuone). De meerderheid van de
inwoners spreekt Zweeds als moedertaal.
De stad groeide in de 18e eeuw met privileges voor
internationale handel. In een scheepsmuseum aan de
Gamla Hamnvägen ligt een replica op ware grootte van
het galjoen “Het wapen van Jakobsstad”.
Skata – de oude houten huizenwijk van Jakobstad.
Skata werd in 1982 beschermd door een stadsplan en is grotendeels in zijn oorspronkelijke vorm bewaard
gebleven.
Het Schoolpark- Skolparken is niet zomaar een park, maar een
botanische tuin met bijna duizend verschillende planten en bloemen.
Heden ten dage is Jakobsstad het kloppend hart van
een industriezone die nog steeds voor een groot
gedeelte gebaseerd is op producten die uit de grondstof
hout worden gemaakt: hout, pulp, scheepsbouw.
Laajalahti ligt aan de oevers van het
Öjanjärvi-meer.
Het kustpad loopt aanvankelijk als
vlonderpad door de duinen naar het strand.
In dit zanderige bos ligt ook een 18-holes
frisbeegolfparcour, een sport die in Finland
heel populair is.
