Camp on Tour

RKlute, camper,kamperen, reizen

Berlijn/ De Harz

Berlijn is de laatste tijd regelmatig in het nieuws. Niet alleen vanwege het feit, dat het weer de hoofdstad van Duitsland is, maar ook omdat er de laatste jaren ontzettend veel gebouwd, verbouwd en gerenoveerd is. Miljoenen Duitse Marken zijn er in gepompt om de stad een ware face-lift te bezorgen.
Wij waren erg benieuwd naar het resultaat en daarom gingen we er in  september 2001 enkele dagen heen.

We passeren bij Helmstadt de voormalige grens met Oost-Duitsland. We proeven al direct een bepaalde gespannen sfeer. De uitkijkpost trekt onze aandacht en in gedachten zien we de grensbewaking haar controles uitvoeren.

Na zo’n 450 km te hebben gereden zijn we er. De weg er naar toe is prima. Op Internet hebben we gezien, dat in de buitenwijk Spandau, een Reisenmobielplatz is. De camperplaats bevindt zich op een oud kazerneterrein en is voorzien van matig sanitair en de nodige stroomkasten. Er staan 32 campers, maar er is plek voor veel meer. 

Het is makkelijk te vinden. Als je vóór Berlijn afslaat in de richting Hamburg (A10), dan neem je de afslag 28 (Falkensee). Deze weg moet je behoorlijk lang blijven volgen; je komt uiteindelijk in Spandau uit.  Middenin Spandau kom je op een grote rotonde. Volg deze 3/4 en ga de Neuen Dorferstrasse in. Vrij snel zie je de verwijzing naar de 'Stellplatz'.

Op 100 meter van de camperplaats bevindt zich een bushalte (lijn 145), die ons in 45 minuten naar het centrum brengt (Zoologischer Garten) Een dagkaart is aan te bevelen, daar diverse bezienswaardigheden nogal een eindje uit elkaar liggen. Met de dagkaart mag je gebruik maken van de U-bahn, de S-Bahn, de bus en de tram en kost DM 12 pp. Een dagkaart kun je bij de buschauffeur kopen.

De eerste blikvanger is de Gedächtniskirche, een neo-romaansekerk, die keizer Wilhelm II in 1891 liet bouwen. In de volksmond noemt men deze 110 meter hoge ruïne ‘Hohle Zahn’.Een goede tip: Neem bus 100 of 200. Beide brengen je langs de meest interessante gebouwen van Berlijn. Er rijden veel dubbeldekkers. Als je er in slaagt om boven voorin te kunnen zitten, heb je een fantastisch uitzicht.

We beklimmen de 287 treden van de Sieges-Saüle. De bus brengt ons vervolgens naar de bekende Brandenburger Tor, die nog niet zolang geleden de grens vormde tussen Oost- en West Berlijn. Vanwege de aanslagen in Amerika op 11 sept. is er een groot doek aangebracht met de tekst: Wir trauern – our deepest symphatie.

De Reichstag is de moeite waard te bezichtigen. We moesten er wel een uur voor in de rij staan. Slechts de enorme glazen koepel op het dak is voor het publiek toegankelijk en biedt rondom een schitterend uitzicht over de stad. Het binnenwerk bestaat uit heel veel spiegels en twee trappen, die als een soort spiraal tegen elkaar indraaien.

Der Mauer’ is vanzelfsprekend een verhaal apart. In het centrum zelf vind je er niet zoveel van terug. Wel wordt aangegeven waar de muur heeft gestaan, maar om de laatste stukken te bekijken moeten we een flink eind met de U-Bahn tot station Warschauerstrasse (Kreuzberg). Dan lopen we naar de Mühlenstrasse naar de East Side Gallery. Kunstenaars hebben gelijk na de val van de muur zich hierop kunnen uitleven; maar door de tand des tijds maakt het geheel nu een trieste onverzorgde indruk op ons. We lopen met een grote boog om het souvenirwinkeltje heen, waar stukjesmuur te koop zijn. Eén van de teksten op de muur spreekt ons bijzonder aan: “Viele kleine Leute die in vielen kleinen Orten viele kleine Dinge tun können das Gesicht der Welt verandern.

In de Friederichstrasse bevindt zich het meest gefotografeerde object van Berlijn: Checkpoint Charly. In het museum kochten we een kaart van vroeger. Links is te zien wat er nog van over is. 

Na twee dagen houden we Berlijn voor gezien. Vanzelfsprekend is er veel meer te zien dan we hierboven hebben beschreven. Om maar wat te noemen: de Kurfürstendamm, Unter den Linden, de enorme ZOO, Der "Wasserklops", het (oude) Metronet, de nog niet gerenoveerde wijken in het voormalige Oost-Duitsland, de typerende Funkturm, de Dom, het Kaufhaus Des Westens (KaDeWe) ,het slot Charlottenburg, de Potzdammer Platz en de talloze musea en standbeelden. Kortom, te veel om op te noemen en zeer de moeite waard om eens te bekijken.

Om weer wat op adem te komen rijden we vervolgens naar Potsdam, waar je voor 5 DM tot de volgende dag 8 uur mag parkeren op een van de parkeerplaatsen bij het park Sanssouci, bekend vanwege de druiventerrassen. Dat  houdt tevens in, dat overnachten toegestaan is. Als blijkt, dat er nog meer campers staan, hebben we daar geen enkele moeite mee. Voorzieningen zijn er uiteraard niet.

Het Neue Palais en de daar tegenover liggende Universiteit zijn imposante gebouwen, omgeven door prachtige parken. 
Om Potsdam zelf te bekijken pakken we de fietsen . 
Potsdam is een stad met een rijke historie; de stad bestaat al meer dan 1000 jaar.
De mooie omgeving is vaak gebruikt als decor in films. 
In Potsdam zelf bevindt zich het ‘Holländische Viertel’ De bedoeling is ooit geweest om Nederlanders daar naar toe te halen, wat niet of nauwelijks is gelukt.

We rijden verder naar het Harzgebergte omdat we in een aflevering van Rail-away op televisie hadden gezien, dat o.a. in Wernigerode nog volop met stoomlocomotieven wordt gereden. We interesseren ons allebei voor treinen, dus aanleiding genoeg om er een kijkje te gaan nemen. 
We vinden een parkeerplaats in Schierke, waar we weer voor weinig geld mogen parkeren en overnachten. Ook hier staan meerdere campers. De parkeerplaats ligt iets buiten het dorp, maar staat duidelijk aangegeven. Er zijn er overigens twee van. 

We brengen de dagen voornamelijk door met wandelen in de bergen. Als we het station in Schierke hebben gevonden blijkt juist vandaag een historische loc te rijden. Het is altijd een magnifiek gezicht om stoomlocomotieven te zien rijden.

We maken dan ook veel te veel foto’s. Helaas regent het vandaag, alhoewel dat aan onze opnamen wel iets speciaals toevoegt.
Er komen in anderhalf uur tijd zo’n vijf treinen puffend en kreunend uit het bos tevoorschijn om na enkele minuten weer in het mysterieuze bos te verdwijnen.

Het Brockenmassief, waar Schierke en Wernigerode toe behoren, is een uitstekend wandelgebied. Wernigerode is een gezellig stadje met de nodige vakwerkhuizen en een leuk Rathaus. Hoog boven het stadje ligt het gelijknamige slot. Bij de plaatselijk VVV vragen we naar een mogelijkheid om te overnachten. Een camping blijkt er niet te zijn. Men verwijst ons naar een gelegenheid aan de weg naar Elbingerode (244) naast het Gästehaus  “Zur alten Mühle”. Het is een splinternieuwe Stellplatz met uitstekende voorzieningen. Kennelijk zijn we de eerste gasten. Als we de volgende dag afrekenen moeten we maar liefst 32 DM betalen. Als de eigenaar ons vraagt of aan alle behoeften is voldaan kan ik dat alleen maar bevestigen. Ik laat hem echter wel weten, dat een dergelijke prijs voor camperaars niet gebruikelijk is en dat hij daardoor vele overnachtingen zal gaan mislopen. Hij zegt mijn mening ter harte te nemen, maar of hij er daadwerkelijk iets mee doet?

We besluiten nog een wandeling te maken via het nabijgelegen Wildpark naar het Schloss. Het slot is van binnen tegen betaling te bezichtigen voor € 4,50 p.p. incl. het museum. 
Hou je dus van wandelen en van treinen, dan is de Harz een absolute aanrader. De stoomlocomotieven rijden elke dag, gewoon volgens een vaststaande dienstregeling; niks toeristisch dus. Wij vinden het overigens mooier om dergelijke gevaarten langs te zien denderen dan er zelf in te zitten.

Al met al hebben we in Berlijn en de Harz een leuke week doorgebracht en gingen we met het gevoel veel langer weg te zijn geweest weer naar huis.